Κάτι από ξαναζεσταμένο φαγητό θύμισε το σημερινό "ντέρμπι",  με τον ΑΡΗ μας να θέλει αλλά να μην μπορεί να κάνει ούτε τα βασικά, τους διαιτητές να παίζουν με τη νοημοσύνη μας και τον Παναθηναϊκό χωρίς να αγχώνεται να παίρνει  για ακόμη μια φορά αυτό που θέλει. Η "ιδιαίτερη" αμυντική προσέγγιση της ομάδος μας, τα 17 επιθετικά ριμπάουντ του Παναθηναϊκού, το τραγικό ποσοστό μας στα τρίποντα και η διαφορά στις βολές(στις οποίες είχαμε μόλις 6/11) ήταν τα σημεία που έκριναν την αναμέτρηση και οδήγησαν στην 4η ήττα μας στις 7 πρώτες αγωνιστικές του πρωταθλήματος.

Ορεξάτος ο ΑΡΗΣ κυρίως στην άμυνα και με τον Κάμινγκς για πρώτη φορά να συνδυάζεται ωραία με τον Μπάκνερ η ομάδα μπήκε δυνατά και έδειξε ότι ήθελε να χτυπήσει στα ίσια τον σημερινό του αντίπαλο. Όσο περνούσε όμως ο χρόνος οι παίκτες του Παναθηναϊκού διάβαζαν ολοένα και καλύτερα την άμυνα μας με αποτέλεσμα να γίνουμε μάρτυρες μιας παγκόσμιας πρωτοτυπίας... μιας και οι αντίπαλοι ψηλοί βρισκόντουσαν σχεδόν σε όλη την διάρκεια του παιχνιδιού κάτω από το καλάθι μας με προσωπικό αντίπαλο κάποιον από τους περιφερειακούς μας, την ίδια στιγμή που οι δικοί μας ψηλοί ήταν χαμένοι κάπου στο τρίποντο. Μια αμυντική προσέγγιση που οδήγησε σε πολλά εκνευριστικά φάουλ αλλά και χαμένα ριμπάουντ δίνοντας τεράστιο πλεονέκτημα στους παίκτες του Παναθηναϊκού. Η διαφορά των 15 πόντων έμοιαζε με την φυσιολογική εξέλιξη του παιχνιδιού μιας και ο ΑΡΗΣ δεν έβρισκε λύσεις ούτε στην επίθεση ούτε στην άμυνα. Το ξέσπασμα του Β ημιχρόνου που ήρθε με κάποια αψυχολόγητα σου και οδήγησε στο -1 δεν είχε ανάλογη συνέχεια. Οι παίκτες έβγαλαν όλα τα αρνητικά που χαρακτηρίζει την επιθετική λειτουργία της ομάδος και κάπου εκεί κάθε φιλοδοξία για κάτι παραπάνω τελείωσε. Τραγική η προσέγγιση του Δημήτρη Πρίφτη στο σημερινό παιχνίδι, απίστευτη εμμονή με μια άμυνα που δεν μας πρόσφερε τίποτα πέρα από 3-4 κερδισμένες μπάλες, κακή διαχείριση του ρόστερ με τον Μπάκνερ πάνω που είχε πάρει τα πάνω του(8 πόντους στα πρώτα 5' και 2 κοψίματα) να μένει για 7-8 συνεχόμενα λεπτά στον πάγκο, αδράνεια στην περίπτωση του Τζένκινς με το 5ο φάουλ ενώ  ξεχάστηκε και ο Ντραγκίσεβιτς σε ένα χρονικό σημείο που η ομάδα έψαχνε διακαώς τον δρόμο προς το καλάθι. Αν πάντως πρέπει να πούμε και κάτι θετικό, ας μείνουμε στις συνεργασίες Κάμινγκς και Μπάκνερ που περισσότερο θέαμα χαρίζουν παρά ουσία μιας και όσες φορές πέτυχε το άλεϊ ουπ άλλες τόσες φορές απέτυχε.

Την παράσταση της σημερινής ημέρας έκλεψε ο Νίκος Λάσκαρης, τόσο με την παρουσία του στο γήπεδο όσο και με τις δηλώσεις που ακολούθησαν την αναμέτρηση. Δηλώσεις που άφησαν ανάμεικτα συναισθήματα σε όποιον κάνει μια προσπάθεια παραπάνω να μπει στην ουσία των θεμάτων και όχι να πιαστεί από κάποια "συνθήματα" που έχουν να κάνουν με τις διαιτησίες, τον ΕΣΑΚΕ και ένα σάπιο σύστημα που άπαντες γνωρίζουν στην Ελλάδα. Αρχικά θα πρέπει να τονίσουμε ότι ο Αρειανός γουστάρει να έχει πρόεδρο που δεν μασάει και λέει τα πράγματα με το όνομα τους όπως έκανε ο Ν.Λάσκαρης σήμερα. Και όταν μάλιστα τα λέει ένας έντιμος πρόεδρος που είναι 100% σωστός στις υποχρεώσεις του και με το παραπάνω τότε ο λόγος του έχει ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα. Κάπου όμως φάνηκε να μην έχει πλήρη γνώση των θεμάτων στα οποία αναφέρθηκε. Από την διαιτησία και τον ορισμό των αγώνων όπου όπως ρωτήθηκε από δημοσιογράφο ο ΑΡΗΣ δεν έχει κάνει κάποια επίσημη ενέργεια μέχρι και τις επίσημες θέσεις στελεχών του Basketball Champions League όπου ουσιαστικά σύστησαν εκ νέου τον θεσμό της FIBA ως τον φτωχό συγγενή στο Ευρωπαϊκό μπάσκετ που ψάχνει το σημείο προσέγγισης με την κορυφαία ευρωπαϊκή διοργάνωση, κάτι που σημαίνει ότι δεν θα τραβηχτεί άλλο το σχοινί με την Ευρωλίγκα . Ενώ και οι τοποθετήσεις περί υποβιβασμού του ΑΡΗ στην Γ Εθνική, αντιπολίτευσης που θα πρέπει να κάνει επίσημη πρόταση για την ομάδα ή να σιωπήσει,   για τον Σανικίντζε(τον παίκτη που ήρθε 2 μέρες πριν ολοκληρωθεί η προετοιμασία) που θα έκανε τα πάντα μέσα στο γήπεδο, για το ότι είμαστε ακόμη νωρίς στη χρονιά και ότι στα 5 παιχνίδια με την ΑΕΚ μπορούμε να κερδίσουμε φαίνεται ξεκάθαρα ότι στον μπασκετικό ΑΡΗ εξακολουθεί να υπάρχει μια νοοτροπία από τα παλιά που με την παρουσία του Νίκου Λάσκαρη ευελπιστούσαμε να αποτελούσε παρελθόν... #synexizoumemazi

ΥΓ. Χωρίς δόσεις ειρωνίας ειλικρινά δεν μπορώ να θυμηθώ άλλο παιχνίδι που να έχω δει τόσες φορές να συμβαίνει το mismatch κάτω από το καλάθι μας ή οποιασδήποτε άλλης ομάδος!

ΥΓ2. Μπορεί ο Ν.Λάσκαρης να μην πλήρωνει γ@@ισιάτικα σε διαιτητές έστω για να έχει η ομάδα το fair play, σίγουρα όμως πληρώνει για την ανάδειξη της καριέρας του ενός και μοναδικού "χημικού"!

ΥΓ3. Και για τους "χαρούμενους"... χωρίς Σανικίντζε, Καββαδά, Μάρμπλ και τέτοια διαιτησία ήταν πραγματική "υπέρβαση" που η ομάδα αγωνίστηκε έτσι! Μπράβο σε όλους στην ομάδα για την προσπάθεια!

ΥΓ4. Την ίδια στιγμή που εμείς "ξενερωμένοι" συζητάμε για το αν αξίζει να προσπαθήσουμε με αυτή την κατάσταση, στον Παναθηναϊκό το θέμα συζήτησης είναι αν η ομάδα θα πρέπει να ενισχυθεί και άλλο.